هنوز پاسی از این ره اگر چه ناپیداست ، نشان زیبایی در کوی بی نشان هاست
موازی
دیروز
چون دو واژه به یک معنی
از ما دو نگاه
هر یک سرشار دیگری
اوج یگانگی
و امروز
چون دو خط موازی
در امتداد یک راه
یک شهر یک افق
بی نقطه ی تلاقی و دیدار
حتی در جاودانگی
2
نوشته شده در شنبه سوم مرداد 1388ساعت 6:8 بعد از ظهر توسط محمد
|
